است ، چه بلند است منزلتش ، و شريف است قدرش و عظيم است بنيانش ، و احتمال در نظر گرفتن وجه‌هاى ديگرى هم هست ، اما اين از ارزشمندترين آن‌هاست . » سپس گويد : « هرگاه اين را دانستيد ، درمىيابيد كه خداوند وصى عليه السلام را به اين فضيلت شگفت‌آور اختصاص داد و شأنش را منحصر به فرد نمود ؛ براى آنكه او را باب شريفترين چيز در جهان هستى قرار داد كه دانش است و آن دانش را هر كسى كه خواهان است با استمداد از او دريافت مىكند ، بلكه او باب شريفترين دانش‌هاست كه دانش‌هاى نبوى مىباشد و آن‌هم دانش جامع‌ترين آفريده‌ى خداوند كه سرور فرستادگانش صلى الله عليه و آله و سلم است . و هر شرافتى از اين شرافت فرو مىريزد و گذشتگان و آيندگان در برابرش سرِ تعظيم فرود مىآورند . » پنجم : دَر ، هر آن‌چه را در شهر است حفظ مىكند ، بر خلاف محراب كه اصلًا به اين جهت ارتباطى ندارد . . . و بعضى از بزرگان اهل سنّت به اين معنى تصريح كرده‌اند . ابن‌طلحه در « مطالب السئول » گويد : « در آن فرموده پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم اشاره است به اين كه جايگاه على عليه السلام در دانش و حكمت ، جايگاه دَر براى شهر و دَر براى خانه است ؛ از اين رو كه دَر براى آن‌چه درون شهر ، و درون خانه است ، نگهبان مىباشد ، از اين كه گُم شود يا به دست فراموشى سپرده شود . و معنى حديث چنين است : على عليه السلام نگهبان دانش و حكمت است ، پس نابودى به سراغ آن‌ها نمىرود ، و ترسى در مورد از بين رفتن آن نيست . پس على را توصيف فرمود كه نگهبان دانش و حكمت است و على عليه السلام را بسنده است اين بزرگى در مقام دانش و فضيلت كه رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و سلم او را براى دانش و حكمت نگهبان قرار داد . » ششم : باب بايد بر تمام آن‌چه وارد شهر مىشود آگاهى داشته باشد ، بر خلاف محراب كه لازم نيست چنين باشد ، كه بر هيچ اهل بصيرتى پوشيده نيست . . . و به اين معنى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم خود در حديث درنوك ( فرش ) كه ابن‌مغازلى فقيه آن را چنين روايت نموده ، تصريح كرده است : « فرموده‌اش صلى الله عليه و آله و سلم : جبرئيل فرشى از فرش‌هاى بهشت برايم آورد : ما را خبر داد ابومحمّد حسن‌بن احمدبن موسى